Obecnie na rynku wybór jest szerszy niż wspomniane przeze mnie produkty w tytule. Herbatę, kawę, czy też domowe ciasto możemy słodzić nie tylko cukrem, czy słodzikiem, ale także popularną ostatnio stewią, miodem, syropem z agawy lub ksylitolem {cukier brzozowy}.
Sama już dawno temu porzuciłam cukier w czystej postaci. Nie słodzę herbaty, kawy i staram się tego samego nauczyć swojego Synka. Od najwcześniejszych chwil pije naturalne soki, gotowaną wodę źródlaną lub delikatną gorzką herbatę. Gorzej z moim Mężem, rodowitym Tanzańczykiem, który od najmłodszych lat uczony był, że herbata to nie sama woda, ale przede wszystkim cukier. Usilnie pracuję nad zmianą jego nawyków, ale idzie mi to bardzo opornie. Nie przemawia nawet do niego fakt, że cukier w niczym mu nie pomaga, a wręcz negatywnie wpływa na jego organizm. Jego herbata słodzona jest 4 ŁYŻECZKAMI CUKRU. Dacie wiarę? To właśnie tylko ze względu na niego i ewentualnych "słodzących" gości w domu mamy cukier w cukierniczce.
O ile ja sama z cukrem umiem sobie poradzić, o tyle gorzej idzie mi ze słodyczami. Nad tym także pracuję i śmiało mogę powiedzieć, że jest duży progres.
Z wszystkich substytutów cukru stosowałam miód i stewię {m.in. do przygotowania powyższego deseru użyłam stewii zamiast sugerowanego cukru}. Stewia jest o wiele słodsza od cukru, ale ma charakterystyczny gorzki posmak, który nie każdemu może przypasować. Jednak w odróżnieniu od cukru {sacharozy}, stewia nie powoduje zmian w ciśnieniu tętniczym, za to może być pomocna w łagodnym obniżaniu jego wartości u osób cierpiących na nadciśnienie tętnicze. Ponadto stewia nie ma wpływu na poziom glukozy we krwi, stąd też może być stosowana przez diabetyków.
O ile stewię łatwo wprowadziłam do swojego menu, o tyle nigdy nie mogłam się przekonać do słodzików, których głównym składnikiem jest aspartam lub sacharyna. Moją największą obawę stanowił właśnie ten pierwszy składnik, o którym niejednokrotnie słyszałam negatywne opinie. Ale, ale, tutaj nowinka - jeśli wierzyć w nowe doniesienia z poważnych źródeł nie do końca prawdziwe opinie.
Sama już dawno temu porzuciłam cukier w czystej postaci. Nie słodzę herbaty, kawy i staram się tego samego nauczyć swojego Synka. Od najwcześniejszych chwil pije naturalne soki, gotowaną wodę źródlaną lub delikatną gorzką herbatę. Gorzej z moim Mężem, rodowitym Tanzańczykiem, który od najmłodszych lat uczony był, że herbata to nie sama woda, ale przede wszystkim cukier. Usilnie pracuję nad zmianą jego nawyków, ale idzie mi to bardzo opornie. Nie przemawia nawet do niego fakt, że cukier w niczym mu nie pomaga, a wręcz negatywnie wpływa na jego organizm. Jego herbata słodzona jest 4 ŁYŻECZKAMI CUKRU. Dacie wiarę? To właśnie tylko ze względu na niego i ewentualnych "słodzących" gości w domu mamy cukier w cukierniczce.
O ile ja sama z cukrem umiem sobie poradzić, o tyle gorzej idzie mi ze słodyczami. Nad tym także pracuję i śmiało mogę powiedzieć, że jest duży progres.
Z wszystkich substytutów cukru stosowałam miód i stewię {m.in. do przygotowania powyższego deseru użyłam stewii zamiast sugerowanego cukru}. Stewia jest o wiele słodsza od cukru, ale ma charakterystyczny gorzki posmak, który nie każdemu może przypasować. Jednak w odróżnieniu od cukru {sacharozy}, stewia nie powoduje zmian w ciśnieniu tętniczym, za to może być pomocna w łagodnym obniżaniu jego wartości u osób cierpiących na nadciśnienie tętnicze. Ponadto stewia nie ma wpływu na poziom glukozy we krwi, stąd też może być stosowana przez diabetyków.
O ile stewię łatwo wprowadziłam do swojego menu, o tyle nigdy nie mogłam się przekonać do słodzików, których głównym składnikiem jest aspartam lub sacharyna. Moją największą obawę stanowił właśnie ten pierwszy składnik, o którym niejednokrotnie słyszałam negatywne opinie. Ale, ale, tutaj nowinka - jeśli wierzyć w nowe doniesienia z poważnych źródeł nie do końca prawdziwe opinie.












